Nuff Said

Conquering Acrophobia in Cagayan

One of the best trip that I had happened in Cagayan De Oro. This is another unplanned trip that we had with my friends that we considered very fun and exciting. This is one of those moments when you're just talking and then out of the blue you just want to do something nerve-racking or maybe death defying stuff. So, me and my two girl friends booked a flight to Cagayan De Oro one weekend. Without any itinerary, we even don't know where to sleep or stay. All we have is our backpack and then things that we need for a 3 days 2 nights stay in Cagayan.
When we arrived at the Lumbia Airport in Cagaya, the very first cab driver approached us and asked if we need a ride. We then asked Manong Driver to take us to the nearest hotel in town or maybe the best hotel he can suggest. He brought us to VIP Hotel in Cagayan De Oro which is a very nice hotel for "travellers" like us. 
Just a brief background about the city, it is dubbed as the "City of Golden Friendship" (Dakbayan sa Bulawanong Panaghigala-ay in Cebuano) which is evident because people in Cagayan are hospitable and very friendly. It lies along the northern coastline of the island of Mindanao in the country's southern portion. Cagayan de Oro is considered as the melting pot in Mindanao.
 
What to do when in Cagayan?
Our first day was unforgettable. We went to Dahilayan Nature and Adventure Park. The best way to reach that place is to hire a cab for 2000/day tour (or you can make "tawad").

You can do a lot of stuff in Dahilayan. But the first thing you should try is the longest Zipline in Asia. This is actually my first time and I'm proud I conquered my fear of heights in Dahilayan.


You might want to try the Zorbit. Nakakahilo nga lang pero masaya.


And when in Cagayan De Oro, never dare to miss this one.

Cool isn't it?

 


Leaves of Abreeza

A single leaf has a heraldic symbol which means happiness. From a Biblical point of view leaf or leaves (together) varies its meaning. Like for example the oak tree leaves, it means endurance and faith. Ivy leaves means long and lasting friendship. Bay leaves, from ancient times are considered medicines against poisons, so it means healing.

And because of this, I am thrilled to take pictures of a leaf/leaves. I really don't exactly know what type of plant/vine is this. But here you go!







Walang Kwentang Post

Since I went to Manila for work last 2006, I never had the opportunity to go back home to celebrate Christmas with my family in Davao. Medyo matagal na din pala akong nawala sa lupang kinalakihan ko. After almost 7 years absence, finally I got the chance... TODAY, as in ngayon lang! Though we don't really celebrate Christmas  like before; with exchanging of gifts, Christmas carols, the house to house carolling with my friends, Santa Claus and stuff. This time its different. We just had dinner with the entire family. Well, not really the whole family, except my sister is with her husband's family. Sad thing though but we need to deal with it. Hayyy.. Kakalungkot!

Anyways, today I got the chance to roam around Abreeza Mall. Its actually one of the newest mall in Davao owned by Ayala. One of the biggest in Davao as well. Its a nice place, I can actually compare it to Greenbelt in Makati. At first, there are few people who were inside the mall. Its not the same as the other malls here in Davao where people queued at the entrance doors. The ambiance is quite different as well. Its very welcoming and the space is quit refreshing. 

Anyways, dahil sa tinamad daw akong mag straight english sa blog ko akong umuwi sa bahay namin, I explore the deepest part of the Mall, Ala Dora the Explorer. And take note, with matching back pack pa ha. (Pinagmamayabang ko lang daw talaga ang bag ko na sponsored by The North Park Face. Lols


Fast Forward....

A few things that caught my attention while roaming around:
  • Mukha mayayaman ang karamihan namamasyal sa mall na ito. (Patawad po sa mga hindi mukhang mayaman, isa na ako dun. Maling mall po ata ang pinuntahan natin?). Joke! Syempre mayayaman ang taga-Davao.
  • Wala masyadong pumapasok sa mga stores na pangalan lang nang paninda nila ang binabayaran.
  • At last may Fridays at Itallianis na sa Davao.. wahahahaha..
  • Napag alaman ko na kung bakit walang pumapasok masyado sa mga stores na medyo may kamahalan ang tatak, kasi lahat sila nasa loob ng Starbucks. Na sa mga oras na ito ay jampack pa rin. Nung umakyat ako sa cinema, wala masyadong nanuod ng movie na palabas ngayon ang mga entry sa Metro Manila Film Festival. All of them are inside the Starbucks. Huwaw! 
  • Ngayon ko lang napag tanto na mahilig na din pala sa kape ang mga taga-Davao. Ayos! Thanks Starbucks. Paging Coffee Bean and Seattles Best. (May Bos Coffee na kasi dito). 
So there! Thank God for a wonderful Christmas. It was a blessing and happy to be with my family.

 Have a blessed Christmas everyone!!!

 






Photos from my Cebu Trip

Another pictures taken during my stay in Cebu. Photos taken at the back of Radisson Blu Hotel.
















 





Pagsuporta sa TABA


Ang post na ito ay bilang pagsuporta sa The Annual (KALSADA) Blog Awards. Bakit nga ba Kalsada ang tawag dito. Pakibasa na lang po sa link na ito: Kalsada

Fast Forward ko na lang po sa aking iboboto, narito po:

Best Blog Design - Joel ng Batangmangyan.com

Best English Blogger of the Year - Si DB ng DesoleBoy. Wala nang nakakatalo sa nakakanosebleed na blog niya. Try nyong basahin.

Best Filipino Blogger of the Year - si Sir Mots ng Teacher's Pwet

Photoblogger of the Year - Si Jaypee ng Jaytography

Pinaka-bibong Blogger of the Year - si Jason pa rin ng JasonHamster

Pinakateking Blogger of the Year - walang iba kundi ang TARAGIS ni Bon Talampas at pwede isa pa? Si Ben ng Bennixville.

Pinakafashionistang Blogger of the Year - si Steph ng Traveliztera :D

Pinakagalanteng Blogger of the Year - si Bino ng Damuhan

So there!

Hindi Po Year-End Post Ito! Promise...

Hindi maganda ang pasok sa akin ang taong 2011 dahil na rin sa maraming bagay. Andyan na yung nabigo sa pag-ibig, nag resign sa trabahong pinapasukan, nawalan ng trabaho ng dalawang buwan at kung ano-ano pa. Akala ko nga eh, hindi na ako makabawi sa mga nangyayari sa buhay ko pero nagkakamali ako. Masasabi ko na ang buhay talaga ay parang sapatos. Minsan nakakaapak tayo sa putik, as in putik! Minsan naman ebak! Medyo may kabahuan din naman ang buhay natin. Alam mo yung may mga mabahong pasabog na mabibigla ka na lang at hindi mo namalayan eh lumubog ka na pala dahil sa dami ng problemang napagdaanan.

Ang masaya lang nito ay natural na sa atin ang hindi pagsuko sa kahit anong pagsubok. Masaya ang buhay. E-enjoy lang natin ito.
Ang taong 2011 para sa akin ay magkahalong hirap at ginhawa. Siguro talagang kaakibat na ng buhay ng tao ang hirap. Ngunit masasabi ko din naman na hindi lahat ay puro na lang hirap ang napagdaanan ko sa taong 2011. Meron din namang ginhawa at masasaysang bagay.

Narito ang ilan sa mga mahalagang pangyayari naganap sa taong ito:
  •  Buwan ng Enero - nabigo sa pag-ibig (ito daw talaga ang unang nasa listahan ko... Hahaha). Isang malaking joke lang po ito!
  • Pebrero - Unang beses ko sa Baguio. Hanep! Malamig nga talaga sa Baguio. Lol. Ako na ang ignorante. Isang malaking sorpresa ang bumulaga sa akin sa Baguio na gawa ng dalawang importanteng tao sa aking buhay. Maaring tingnan ang sorpresa dito: Sorpresa.
  • Buwan ng Marso - hindi ko lang sigurado kung umuwi ba ako sa Davao nito. Kailangan na ata mag memory plus?
  • Abril - Wala naman masyadong mahalagang nangyari sa buwan na to. April Fools kasi. Lols. Isa akong baliw!
  • Buwan ng Mayo - Unang beses makaapak sa tiretoryo ni Marcos - Ilocos. Unang beses ko din napuntahan ang Vigan. First time sa Pagudpud. Nagpunta sa Sand Dunes. First time ko din mag pa Henna Tatoo (na walang kwentang tatoo..parang adik lang)

     

    • Buwan pa rin ng Mayo - nadagdagan at nagkaroon ng mga tunay na kaibigan na maituturing kong pamilya.
    • Buwan ulit ng Mayo (walang pakialamanan, marami nangyari nung Mayo) - naisipang mag resign para lumipat sa isang kumpanya na akala ko ay makakapagpatupad sa aking American Dreams. Result? FAILED! blag!
    • September - nawalan ng trabaho at naging bummer nng halos dalawang buwan. 
    • Buwan ng October - Bumalik sa dating kumapanyang pinapasukan. Masaya. Mas masaya. 
    • Buwan ulit ng October - Unang beses ma try ang longest Zipline sa Asia. It happened in Cagayan De Oro City. At least I conquered my fear of heights. Also tried, Zorbit and White Water rafting. 


    • Buwan ng November - Nakapasyal sa Pangasinan, Hundred Island. First time ko din dito, alam mo ba? HIndi pa? So ngayon alam mo na? Pwede mo na lang tingnan ang post ko about sa Pangasinan dito oh: Pangasinan
    • Nobyembre ulit- Nakatanggap ng di inaasahang regalo mula isang matalik na kaibigan na tawagin natin sa pangalang The-Name-That-Should-Not-Be-Mentioned. Actually galing ito sa mahal niya na binigay sa akin. Gaya lang din ito nung nagpunta ako sa Baguio. Ngunit di ko inaasahan na ganito kaganda at kamahal ang sorpresa. Isang black na box na aking nadatnan na may mamahaling tatak. Hmmm.. Tao po ba ito? Hindi! Pagkain? Hindi rin! Bagay? Oo bagay. Anyways, heto po yun oh...

     Yabang lang diba? Hehehehe....

    Yung sa December, next time na lang di pa tapos ang taon ehh. Marami pang magagandang bagay akong i share bago matapos ang taong ito. Paalam mo.

    Salamat Lord sa biyayang iyong pinagkaloob.

    Salamat sa lahat ng sponsors ko at sa mga nagmamahal sa akin. Mahal ko din kayo.

     

    Blue is the Color of Christmas

    Blue is my favorite color.

    When I went to Cebu I saw this very big Blue Christmas Tree at Radisson Blu Hotel, I cannot help myself but take a quick pictures of every detail of that tree.

    I love Christmas plus I love the color BLUE.

     Blue Christmas Tree












    So there! Be reminder of the reason of the season.


     

    Blog Anniv

    Get your own free Blogoversary button!